Amir Temur maqbarasi haqli ravishda O‘rta Osiyo me’morchiligining namunasi hisoblanadi. Bu bino Amir Temurning nabirasi va merosxo‘ri Muhammad Sulton tomonidan madrasa sifatida garovga qo‘yilgan (qurilishning boshlanishi - 1401-yil). Ammo Muhammad Sulton Kichik Osiyo yurishidan qaytayotganda kutilmaganda kasal bo‘lib, vafot etadi. Shu sababli uning madrasasi Amir Temur buyrug‘i bilan qayta qurilib, unda Muhammad Sulton dafn etilgan. Temurning mashhur tarixchisi Sharafiddin Ali Yazdiyning yozishicha, "bu binoning gumbazi osmondek baland bo‘lib, binoning pastki qismlari marmarga zarhal va feruza rangli naqshlar bilan bezatilgan." Keyinchalik (1405 y.) bu yerga Amir Temurning o‘zi ham dafn etilgan. Ulug‘bek hukmronligi davrida otasi Shohrux Mirzo (Amir Temurning o‘g‘li) ning buyrug‘i bilan bino batamom bitkazilib, Temuriylar maqbarasiga aylantirildi.